1954 العدل قوام الرّعيّة وجمال الولاة . عدل ودادگرى بر پا دارندهء رعيّت است وزينت وزيبائى واليان وفرماندهان . 1955 العاقل من صان لسانه عن الغيبة . عاقل كسى است كه نگاه داشته باشد زبان خود را از غيبت مردم . 1956 المؤمن من طهّر قلبه من الّدنيّة . مؤمن كسى است كه پاك گردانيده باشد دل خود را از اخلاق وصفاتى كه باعث پستى مرتبه باشد ودر بعضي نسخه‌ها « من الرّيبة » بدل « من الدّنيّة » واقع شده وبنا بر اين معنى اين است كه پاك گردانيده باشد دل خود را از بد گمانى وتهمت يعنى نسبت بمردم ، يا از شك وشبهه يعنى در آنچه اعتقاد بآن بايد داشت از أحوال مبدأ ومعاد . 1957 المال وبال على صاحبه الّا ما قدّم منه . مال وبالى است بر صاحب آن مگر آنچه پيش فرستاده باشد از آن يعنى در كار خيرى صرف كرده باشد ، و « وبال » چنانكه قبل از اين مذكور شد بمعنى گرانى وسختى است . 1958 النّساء لحم على وضم الّا ما ذبّ عنه . زنان گوشتىاند بر وضمى مگر آنچه دفع كرده شود از آن ، « وضم » چيزيست كه گوشت را بر روى آن گذارند كه بزمين نخورد از تخته ومانند آن ، ومراد اين است كه زنان مثل گوشتى كه بر روى تخته يا مانند آن گذارند محلّ آفات بسيارند مگر اين كه اين كس متوجّه ايشان باشد وايشان را حفظ كند ودفع آفات از ايشان كند مثل كسى كه بر سر گوشت باشد كه گربه ومانند آن آن را نبرند .